*امام سجاد علیه السلام

به نام خدا 
گردآورنده: ناهید شهرابی
امام بزرگوار حضرت سیدالساجدین امام سجاد (ع):

1- امام الزاهدین حضرت امام سجاد ، 15 جمادی االاول سال 35 و یا 36 هجری بدنیا آمد.
2- فرزند امام حسین و علیا مخدره شهربانو دختر یزدجردبن شهریاربن پرویزبن هرمزبن انوشیروان.
3- مولا علی (ع) درباره شهربانو چنین فرمود: این با سعادت را نیکو محافظت کن که فرزندی از تو به هم خواهد رسانید که بهترین اهل زمین باشد بعد از تو  این مادر اوصیای ذریه طیبه من است.
4- بانو فاطمه (س) در خواب به شهربانو که اسلام می آورد می گوید: خدا نمی گذارد که کسی به تو دست بزند تا به فرزند من برسی. 
5- خواهر شهربانو را محمدبن ابوبکر پسر ابوبکر می گیرد و فرزندشان قاسم بن محمدبن ابوبکر که قاسم جد مادری امام جعفر صادق (ع) می شود. 
6- امام سجاد دو سال با امیرالمؤمین بودند.
7- کنیه: ابوالحسن، ابو محمد 
8- القابشان: زین العابدین، سید الساجدین، زکی، امین، سجاد
9- نقش نگین انگشتر: الحمدالله العلی ،
10- علت اینکه به ایشان زین العابدین می گفتند: روزی اژدها موقع نماز می آید که ایشان اصلاً اهمیت نمی دهند که بعد از نماز می فهمند شیطان بوده و خدا می فرماید: تو زینت عبادت کنندگان هستی.



11- آداب سجده کردن ایشان: پیشانی و زانوی ایشان همیشه پینه بسته بوده. 
12- ایشان همیشه در حال کمک به مردم و روزی 4000 نفر را حمایت می کردند. 
13- در روز عاشورا با اینکه بیمار بودند 25 نفر را هم می کشند.
14- حضرت سجاد در واقعه جانگداز کربلا حضور داشت ولی به علت بيماری  و تب شديد از آن حادثه جان به سلامت برد ، زيرا جهاد از بيمار برداشته شده است و پدر بزرگوارش - با همه علاقه ای که فرزندش به شرکت در آن واقعه داشت - به او اجازه جنگ کردن نداد . مصلحت الهی اين بود که آن رشته گسيخته نشود و امام سجاد وارث آن رسالت بزرگ ، يعنی امامت و ولايت گردد .
15- اين بيماری موقت چند روزی  بيش ادامه نيافت و پس از آن حضرت زين العابدين 35سال عمر کرد که تمام آن مدت به مبارزه و خدمت به خلق و عبادت و مناجات با حق سپری شد .
16- آنچه در حادثه کربلا بدان نياز بود ، بهره برداری از اين قيام و حماسه بی نظير و نشر پيام شهادت حسين ( ع ) بود ، که حضرت سجاد ( ع ) در ضمن اسارت با عمه اش زينب ( ع ) آن را با شجاعت و شهامت و قدرت بی نظير در جهان آن رو فرياد کردند . فريادی که طنين آن قرنهاست باقی مانده و - برای هميشه - جاودان خواهد ماند .
17- واقعه کربلا با همه ابعاد عظيم و بی مانندش پر از شور حماسی و وفا و صفا و ايمان خالص در عصر روز عاشورا ظاهرا به پايان آمد ، اما مأموريت حضرت سجاد ( ع ) و زينب کبری ( س ) از آن زمان آغاز شد . اهل بيت اسير را از قتلگاه عشق و راهيان به سوی  "الله " و از کنار نعشهای پاره پاره به خون خفته جدا کردند . حضرت سجاد ( ع ) را در حال بيماری بر شتری بی هودج سوار کردند و دو پای  حضرتش را از زير شکم آن حيوان به زنجير بستند .
18- حضرت سجاد (ع) در حال اسارت و خستگی و بيماری به مردم نگريست و فرمود : اينان بر ما مي گريند ؟ پس عزيزان ما را چه کسی کشته است ؟ زينب خواهر حسين ( ع ) مردم را امر به سکوت کرد و پس از حمد و ثنای خداوند متعال و درود بر پيامبر گرانقدرش ، حضرت محمد ( ص ) فرمود : "... ای اهل کوفه ، ای حيلت گران و مکرانديشان و غداران ، هرگز اين گريه های شما را سکون مباد . مَثَل شما ، مَثَل زنی است که از بامداد تا شام رشته خويش مي تابيد و از شام تا صبح به دست خود بازمي گشاد . هشدار که بنای ايمان بر مکر و نيرنگ نهاده ايد ..." .
19- حضرت زينب ( ع ) مردم کوفه را سخت ملامت فرمود و گفت : "همانا دامان شخصيت خود را با عاری و ننگی بزرگ آلود کرديد که هرگز تا قيامت اين آلودگی را از خود نتوانيد دور کرد .
20-  سخنان کوبنده زينب ( ع ) که گويا از حلقوم پاک علی ( ع ) خارج مي شد ، مردم بی وفای کوفه را دچار بهت و حيرت کرد . شگفتا اين صدای علی ( ع ) است که گويا در فضای  کوفه طنين انداز است ... . امام    سجاد (ع) عمه اش را امر به سکوت فرمود . 
21- ابن زياد دستور داد امام سجاد ( ع ) و زينب کبری و ساير اسيران را به مجلس وی آوردند ، و در آن جا جسارت را نسبت به سر مقدس حسين ( ع ) و اسيران کربلا به حد اعلا رسانيد ، و آنچه در چنته دناءت و رذالت داشت نشان داد ، و آنچه لازمه پستی ذاتش بود آشکار نمود .
22- اما باقر (ع): پدرم هرگز یاد نکرد نعمتی را نعمات خدا مگر آنکه سجده کند برای شکر آن نعمت.
23- بعد از نماز سجده های طولانی می کردند مهمترین سجده ایشان توفیق کمک و اصلاح دیگران.
24- یکی از خدمه های ایشان: هیچ روزی طعام برای او حاضر نکردم زیرا ایشان همیشه شب زنده دار بود.
25- شتری داشتندکه با آن 20 بار حجم رفته بود و وقتی می میرد آن را دفن می کنند و یکبار هم به آن تازیانه نزد بودند.
26- هر کس که بد گویی ایشان را می کرد می گفتند اگر تو راست می گویی خدا من را بیامرزد و اگر دوروغ می گویی خدا تو را بیامرزد.
27- همیشه موقع نماز رنگ ایشان عوض می شد و چون خیلی در حال سجده بودند دریافتشون بیشتر بود. 
28- یکی از دعاهای ایشان: بنده تو! مسکین تو! محتاج تو! بر درگهت منتظر رحمت توست و چشم به عطف و احسان تو دارد.
29- امام سجاد: عجب دارم من از آن کس که پرهیز از طعام می کند به جهت آن که مبادا به او ضرر بزند! چگونه پرهیز از گناه نمی کند که مبادا بدی و جزای بد به او نمایان گردد.  
30 - امام باقر (ع): پدرم روزی به من فرمود که پسرجان من! با پنج طبقه مصاحبت مکن، سخن مگوی و رفاقت مکن با ایشان در راه.
1- با فاسق یار مشو زیرا ترا به خوراکی یا لقمه ای یا بلکه کمتر می فروشند به آنی. (به لقمه ای یا بلکه کمتر می فروشد که به هضم آن هم نمی رسند).
2- با بخیل مصاحبت مکن زیرا ترا محروم می کند از مالش در وقتی که نهایت احتیاج به آن را داری.
3- با کذاب مصاحبت مکن زیرا که او به منزله سراب است دور می کند از تو نزدیک را و نزدیک می کند به تو دور را.
4- با احمق مصاحبت مکن زیرا که او می خواهد ترا به نفع رساند زیرا از حمق و نادانی ترا ضرر می رساند. (فکر می کنی که به تو سود می رساند در صورتی که نتیجه اش ضرر است).
5- مصاحبت با قاطع رحم مکن زیرا که من یافتم او را ملعون در سه موضوع از کتاب خدای تعالی: (کسانیکه که قاطع رحم می شوند در قرآن او را ملعون خوانده است).
31- امام سجاد (ع): اجابت مکن برادر خود را در امری که ضرر آن بر تو بیشتر است از منفعتش برای او.
32- امام سجاد (ع): بیچاره فرزند آدم برای او در هر روزی 3 مصیبت است که به هیچ یک از آنها عبرت نمی گیرد که اگر عبرت گیرد سهل و آسان شود برای او امر دنیا: 
33- از معجزات امام سجاد (ع): 
فقیری گریه می کند: که به من کمک کن و ایشان دو نان به او می دهد که وقتی می آید بیرون یکی می دهد به ماهی فروش که او یک ماهی به او می دهد و یکی می دهد به نمک فروش و می آید خانه که از درون شکم ماهی دو مروارید بیرون می آید و ماهی فروش و نمک فروش می آیند و نان ها را پس می آورند و از سفتی آن شکایت می کنند و می گویند نان ها مال خودت. فقیر نان ها را می گیرد و دوباره در می زنند از طرف امام که  می گویند آن نان ها را بده که جز اهل بیت کسی نمی تواند آن نان ها را بخورد. 
یک روز یک دزدی سر راه امام را می گیرد و می گوید که می خواهم پولهایت را بگیرم و بعد بکشمت. امام می گویند چرا این کار رابکنی بیا این پول ها را نصف کنیم و نصفش مال تو اما دزد قبول نمی کند که امام هم دستور می دهند دو تا شیر می آیند و دزد را می خورند. 
34- شهادت: 12 محرم و یا 18 یا 25، سال 95 و یا 94 در 57 سالگی شهید شدند. 
35- 35 سال بعد از امام حسین بودند که ولید و یا حشام که خیلی زشت رو و زشت خو بوده ایشان را شهید می کنند.
36- اسماء ایشان در کتب مختلف:
صحیفه آسمانی: رفاط یا فاشع، 
تورات: عراد، 
انجیل: عابد، 
زند: خشنود زاده، 
هندوان: جراکه، 
یونانیان: امین مصحف 
هرمس: اتقن یا صلح.
37- القاب دیگر ایشان: مصحف اهل بیت، آدم بنی حسین، رئیس البکائین، ابن الخیرتین (اوج نجابت عرب و عجم)
38- تعداد فرزند: 11 یا 15
امام باقر(ع)، حسن، عبدالله، عمر، زید، حسین، علی، عبدالرحمان، سلیمان، حسین اصغر، خدیجه، فاطمه، ام کلثوم، 
39- (امام زاده قاضی صابر در ونک از فرزندان ایشان بوده)
40- امام باقر(ع) از دختربزرگوار امام حسن (ع) بودند،
41- عبدالله، حسین، عمر از یک مادر 
42- شیعیان زیدیه معتقدند که بعد از امام حسین زید امام است، ولی ایشان خودشان قبول نداشتند. 
43- زید کسی است که وقتی با امویان قیام انجام می دهد، 40 هزار نفر با ایشان بیعت می کنند ولی در زمان جنگ پشت پا می زنند، که در جنگ یک تیر به پیشانی اش می خورد که وقتی در می آورند شهید می شوند و جسدشان را در داخل نهر دفن می کنند و یک نفر جاسوس به دشمنان خبر می دهد و می آیند جسدشون را درمی آورند و سرش را از بدن جدا می کنند 50 ماه جسد ایشان را می گذارند بالای دار در میدان شهر که از طرف خدا دور عورت ایشان عنکبوت  می بندد و کسی    نمی تواند آن را ببیند. مادرشان بانو حورا بود. کنیزی که مختار به امام داده بود که عمر و زید از ایشان بوده. و زمان امام صادق (ع) خبر شهادتش می رسد و ایشان 4 فرزند داشتند: یحیی، حسین، عیسی و محمد.
44- یحیی بن زیدبن سجاد مانند پدرش قیام می کند و مادرش ربطه بود و که امام صادق (ع) به او خبر می دهند که  توسط متوکل بن هارون بلخی مانند پدرت به دار می شوی. (اسم دیگر زید (ستون مسجد) بوده.)
45- ایشان هم می گویند: حالا که دارم شهید می شوم صحیفه ای در دست دارم باید به دست امام صادق (ع) برسد.  صحیفه 75 باب بوده که 11 تای آن یادش می رود. و از طریق متوکل آشکار می شود. زمان شهادت 18 سالش بوده و     ابو مسلم خراسانی انتقامش را گرفت. 
46- امام باقر (ع): در جهنم منزلی است که کسی را مستحق نمی شود مگر قاتل حسین علی و یحیی بن زکریا.
47- صحیفه سجادیه کامله، مجموعه‌ای از ۷۵ دعا و نیایش بوده‌است که امام سجاد (ع) املا کرده و امام محمد باقر(ع) و برادرش زید بن علی آن را در دو نسخه نوشته‌اند.  زید بن علی نسخه ای که در اختیار داشته برای حفاظت از آن به متوکل بن هارون می‌دهد.
دعاهایی از صحیفه سجادیه:
48- الحمدلله علي ماعرَّ فَنا مِن نفسِهِ و اَلْهَمَنا من شُكرِهِ: ستايش مخصوص خداست چرا كه بهره‎اي از معرفت خود را به ما ارزاني فرمود و از نعمت شكر خويش به ما الهام فرمود. 
49- اَعْتِقْ رِقابَنا منَ نَقمتكِ و يا مَن لا تَفني خزآئِنُ رَحمَتِه:  خدايا  ما را از دوزخ انتقام خويش رهايي بخش. اي آن كسي كه گنجينه‎هاي رحمت‎اش پايان‎پذير نيست.
50- اكْفِنا حدَّ نوائب الزَّمانِ‌ و َشرَّ مصائدِ الشيطان:  پروردگارا ما را از سختيهاي حوادث عالم كفايت فرما و از شر و آسيب‎ دامهاي شيطان محفوظ دار.
51- وَ اكْفِنا حدَّ نوائب الزَّمانِ‌ و َشرَّ مصائدِ الشيطان: پروردگارا ما را از سختيهاي حوادث عالم كفايت فرما و از شر و آسيب‎ دامهاي شيطان محفوظ دار.
52- و انْتَه بِنيَّتي الي اَحْسَنِ النيّات و بِعَمَلي اِلي اَحْسَنِ‌الأعمالِ:  پروردگارا  فرجام نيتم را بهترين نيتها بگردان و عملم  را به بهترين اعمال برسان. 
53- وَ اجْعَل سلامةَ قلوبنا في ذِكْرِ عَظَمتكِ‌ و فراغَ اَبدانِنا في شُكر نِعْمَتكِ:  خدايا  سلامت دلهاي ما را در ياد عظمت خود قرار ده و آسايش تن و صحت بدن ما را به شكر نعمت و سپاسگزاري خود بدار.
54- وَ امْلَأ لنا مِن حَسناتِنا صحائفنا:  پروردگارا پروندة كردارمان را از حسنات آكنده ساز - و ما را در نزد آن فرشتگان با كردارهاي زشتمان رسوا مكن. 
55-لا تَجْعَل لِشئٍ مِن جوارِحِنا نفوذاًً في مَعصِيَتك:   خدايا  هيچ يك از اندامهاي ما را در راه معصيّتت قرار نده
56- لا تبقي لنا سَيِّئَةُ نَستَوجبُ بها عِقابك: الهي كار بدي كه به وسيلة آن مستوجب كيفر تو شويم برايمان باقي نگذار.
57- سَهِّل لنا عفوك بِمَنِّك، و اَجِرْنا مِن عذابِك بتجاوُزِك: الهي بر ما منت گذار و بخششت را بر ما آسان فرما، و با گذشت خود ما را از كيفرت رهايي بخش.
58- اِرحَمْ تَضَرُّعنا اليك، و اغنِنا اذ طَرَحنا اَنْفُسَنا بينَ يدَيْك:  خدايا  بر زاري و تضرع ما به درگاهت رحم كن، و چون خودمان را به تو سپرده‎ايم، بي‎نيازمان كن. 
58- و اجْعَل خِتامَ ما تُحصي علينا كَتَبةُ اعمالِنا توبةً مقبولةً: خدايا  پايان آنچه نويسندگان اعمال ما، بر مي‎شمارند توبة مقبول قرار ده.
59- لا تَكْشِفْ عنّا سِتراً سَتَرْتَهُ علي رُؤس الأَشهاد يوم تبليُ اخبار عِبادِك:  پروردگارا   روزي كه خبرهاي بندگانت را مي‎آزمايي، پوششي را كه با آن اعمال ما را پوشانده‎اي در برابر ديدگان گواهان برندار.
60- اَنَّ اِحتمالَ الجناياتِ الفاحِشةِ لا يَتكادُك: خدايا  تحمل جنايات زشت بر تو گران نمي‎باشد.
61- كُن لِدُعائي مجيباً، و مِن ندائي قريباً و لِتَضَرُّعي راحماً و لِصوتي سامعاً:  خدايا  اجابت كنندة دعايم باش و به ندايم نزديك و به تضرع و زاريم مهربان و به صدايم شنوا باش.
74- اَذِقْني حَلاوَةَ المَغفِرَةِ وَ اجعَلني طَليقَ عَفوِكَ‌و عَتيقَ رَحمَتِكَ: خدايا  شيريني آمرزش را به من بچشان، و مرا رها شدة بخشش و آزاد شدة رحمتت قرار بده.
75- لا تَعرِض عني قد اقبلتُ عليكَ و لا تَحْرِمْني و قَد رغِبْتُ اليك: خدايا  از من كه به سوي تو رو آورده‎ام روي مگردان، و با ميلي كه به سوي تو آورده‎ام مرا محروم مگردان.
76- بَلِّغ بايماني اَكمَل الايمانَ و اجْعَل يقيني افضل اليقين:  خدايا  ايمانم را به كاملترين درجة ايمان برسان و يقينم را بهترين يقين قرار ده. 
77- اَذِقْني حَلاوَةَ المَغفِرَةِ وَ اجعَلني طَليقَ عَفوِكَ‌و عَتيقَ رَحمَتِكَ: خدايا  شيريني آمرزش را به من بچشان، و مرا رها شدة بخشش و آزاد شدة رحمتت قرار بده.
78- ِذا كان عُمري مَرْتَعَاً لِلشَّيطانِ فاقْبِضْني اِليك قَبْلَ اَنْ يَسْبِقَ مَقْتُكَ الي: الهي  آنگاه كه عمرم چراگاه شيطان شود، پيش از آنكه دشمني سخت تو به من رو آورد يا خشم تو محكم و پايدار گردد جانم را بگير. 
79- اللهم وَ انطِقْني بالهُدي، و اَلْهِمْنِي التَّقوي و وَفِّقْني لِلَّتي هيَ اَزْكي: پروردگارا  زبانم را به هدايت گويا كن و به قلبم تقوي را الهام فرما، و بر آنچه پاكتر و پسنديده‎تر است توفيقم ده.
80- و اِنْ يكُنِ الترْكُ لِمَعْصيتِك اِنابة‏ً‏ فَانَا اوّلُ المنيبينَ:  خدايا  اگر ترك گناه توبه محسوب مي‎شود پس نخستين توبه كننده منم.
81- اللهم اِنْ يَكُنِ النَّدَمُ توبةً اِليكَ فَأنَا اَنْدَمُ النادِمِين: الهي اگر پشيماني در پيشگاه حضرتت توبه است پس من از همه پيشيمان‎ترم.
82- و اِنْ يَكُنِ الاِسْتِغفارُ حِطّةًً لِلذُّنوب فِانّي لَكَ‌ مِن المُستَغْفِرينَ: و اگر استغفار سبب ريختن گناهان است پس من در برابرت از استغفار كنندگانم.
83- وَ اقْبض علي الصِدْقِ نَفْسيَ و اقْطَعْ من الدُّنْيا حاجَتي: خدايا  ، مرا در حال صدق و راستي بميران و حاجتم به دنيا را قطع كن.
84- اللهم لَك الحمدُ‌ علي سِتْرِك بعد عِلْمِكَ، و مُعافاتِكَ بَعْدَ خُبرِك:َ خدايا شكر تو را سزاست در خطا پوشيت بعد از علمت، و در گذشتت بعد از آگاهيت.
89- كَم نهيٍ لَكَ قد اتَيْناهُ، و اَمْرٍ قَد وَ قَفْتَنا عليهِ فَتَعدَّيْناه: خدايا  چه بسيار از نهي‎هاي تو را ما مرتكب شديم و چه بسيار از اوامر تو كه ما را بر آنها مطلع كردي تجاوز نموديم.
90- وَ سَيِّئَةٍ اِكْتَسبْناها و خطيئةٍ اِرْتَكَبْناها:  خدايا  چه بسيار گناهاني كه كسب كرديم و چه خطاهايي كه مرتكب شديم.
91- كنت المُطَّلِعَ عليها دُونَ النّاظِرين و القادِر علي اِعْلانها فَوقَ‌ القادرين: و تو بر آنها مطلع بودي اما ناظرين ديگر نمي‎ديدند، و تو برتر از همة قدرتمندان ،‌مي‎توانستي آنها را اعلان كني.
92- فَاْجْعَل ما سَتَرْتَ مِن العَوْرَةِ و اَخْفَيْتَ مِنْ الدّخيلَةِ واعظاً لَنا...: پس آنچه را از زشتيهاي ما كه پوشانيده‎اي و از كمبودها كه پنهان داشته‎اي، پندي براي ما قرار ده.
93- وَ اكْفِنا طُولَ الَأمَلِ، و قَصِِّره عنّا بِصدقِ العَمَلِ: خدايا   ما را از آرزوهاي دراز بازدار و با عمل درست، آرزوهاي ما را كوتاه كن.
94- َفْرِشْني مهادَ كَرامَتِك و اَورِدني شارِعَ رَحْمَتِك: پروردگارا مرا بر خوان كرامت خود مهمان كن و به سرچشمه‎هاي رحمتت وارد گردان.
95- يا مَن يُثمِرُ الحَسَنَةَ حَتَّي يُنميها و يَتجاوز عن السَيِّئةِ حَتي يعفيها: اي آنكه حسنات را ثمر بخش مي‎سازي تا رشد دهي و از گناهان در مي‎گذري تا پنهانشان سازي.
96- فَاْلوَيلُ الدّائِم و لِمن جَنَحَ عَنكَ و الخَيْبَةُ الخاذِلَةُ لِمَن خابَ مِنك: خدايا  عذاب دائم براي كسي است كه از تو روي برگرداند و يأس ذلت‎بار از آن كسي است كه از درگاه تو نوميد شود.
97- مَولايَ اِرْحَم كَبْوَتي لحرِّ وَ جْمعي وَ زَلَّةِ قَدَمي: اي سرور من، با صورت به زمين خوردنم و بر لغزش گامهايم رحم كن.
98- كيفيت دعاىآن حضرت اين بودكه پيش ازآغازهردعاشروع مى‏كردبه ستايش خداى عزوجل وثناى بر او.
احادیثی از حضرت امام سجاد (ع):
99- سه حالت و خصلت در هر یك از مؤمنین باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قیامت در سایه رحمت عرش ‏الهی می‌باشد و از سختی‌ها و شداید محشر در امان است. 
اوّل آن كه آنچه برای خود می‌پسندد را به آنان (به مردم) عطا كن. 
دوّم آن قدم از قدم برندارد تا آنكه بداند آن حركتش در راه اطاعت خداست یا معصیت و نافرمانی او
سوّم از برادر مومن خود (به عیبی كه در خود نیز دارد ) عیب جویی نكند تا آنكه آن عیب را از خودش دور سارد.

100- سه چیز موجب نجات انسان مومن خواهد بود: 
نگهداری زبانش از حرف زدن درباره مردم غیبت آنان، 
مشغول شدنش به خویشتن با كارهایی ‏كه برای آخرت و دنیایش ‍ مفید باشد. 
و بسیار گریستن بر اشتباهاتش.‏
101- چهار خصلت است كه در هركس باشد، ایمانش كامل، گناهانش بخشوده خواهد بود، و در حالتی خداوند را ‏ملاقات می‌كند كه از او راضی و خوشنود است: 
‏1 - تقوای الهی با كارهایی كه برای مردم به دوش می‌كشد. 
‏2 - راست گوئی و صداقت با مردم . 
‏3 - حیا و پاكدامنی نسبت به تمام زشتی‌های در پیشگاه خدا و مردم. 
‏4 - خوش اخلاقی و خوش برخوردی با خانواده‌ی خود.‏
102- ای فرزند آدم، همیشه در عافیت و خیر خواهی بود  مادامی كه از درون خود پند دهنده‌ای داشته باشی و محاسبه‌ (نفس) از كارهای مهمت باشد و ترس از (عاقبت امور) سرلوحه‌ات گردد.
103- حقّی كه شكم بر تو دارد این است كه آن را ظرف چیزهای حرام - چه كم و چه زیاد - قرار ندهی و (نیز) در ‏چیزهای حلال میانه‌روی كنی.‏
104- كسی كه مشتاق بهشت باشد در انجام كارهای نیك، سرعت می‌نماید و شهوات را زیر پا می‌گذارد و ‏هركس از آتش جهنم هراسناك باشد به درگاه خداوند از گناهانش توبه می‌كند و از گناهان و چیزهای حرام روی برمی‌گرداند.‏
105- دست نیاز به سوی مردم دراز كردن، سبب ذلّت و خواری در زندگی و در معاشرت خواهد بود. و نیز موجب از بین رفتن حیا و كاهش وقار خواهد گشت. 
106- چنانچه شخصی از سویی تو را بدگویی كند، و سپس برگردد و از سوی دیگر پوزش طلبد، عذرخواهی و پوزش او را پذیرا باش.‏
107-‏ تعجّب دارم از كسی كه  به خاطر ضررهای غذا نسبت به (تشخیص خوب و بد) خوراكش ‍ اهتمام می‌ورزد ، چگونه نسبت به گناهان به خاطر زشتی و زیانش اهمیّت نمی‌دهد.                                                                                                  
108- هركس مؤمن گرسنه‌ای را طعام دهد خداوند او را از میوه‌های بهشت اطعام می‌نماید، و هر كه تشنه‌ای ‏را آب دهد خداوند از چشمه گوارای بهشتی سیرابش می‌گرداند، و هركس مومن برهنه‌ای را لباس بپوشاند ‏خداوند او را از لباس سبز بهشتی خواهد پوشاند.‏
109- دنیا همچون نیمه خواب (چرت ) است و آخرت بیداری می‌باشد و ما در این میان این دو در خواب پریشانیم.‏
110- از سعادت مرد آن است كه در شهر خود كسب و تجارت نماید و معاشرینش افرادی صالح و ‏نیكوكار باشند، و نیز دارای فرزندانی باشد كه با آنان یاری گردد و كمك حال او باشند.‏
111- آیه‌های قرآن، هر كدام آن، خزینه علوم (خداوند) است، هر گاه خزینه‌ای باز می‌شود شایسته است كه خوب در آن بنگری.‏
112- هر كه قرآن را در مكّه مكرّمه ختم كند نمی‌میرد مگر آن كه حضرت رسول اللّه و نیز جایگاه خود را در ‏بهشت رؤیت ‌نماید.‏
113- هر که در روزگار غیبت قائم ما، بر ولایت ما استوار ماند خداوند پاداش هزار شهید به مانند شهیدان بدر و احد به وی عطا فرماید.
114- هر كس در هيچ كارى به مردم اميد نبندد و همه كارهاى خود را به خداى عزوجل واگذارد، خداوند هر خواسته‏اى كه او داشته باشد اجابت كند.
115- از دروغ كوچك و بزرگش، جدّى و شوخيش بپرهيزيد، زيرا انسان هرگاه در چيز كوچك دروغ بگويد، به گفتن دروغ بزرگ نيز جرئت پيدا مى‏كند.
حوادث مهم عصر امام
مهم ترين حوادث سياسي، اجتماعي عصر آن بزرگوار عبارت است از: 
116- قيام توابين به رهبري سليمان بن صرد خزاعي. 
117- قيام مدينه به رهبري عبدالله بن حنظله غسيل الملائکه (واقعه حره.) 
118- سنگباران و آتشباران کعبه معظمه توسط نظاميان يزيد. 
119- قيام مختار بن ابي عبيده ثقفي. 
120- حکومت عبدالله بن زبير در مکه. 
121- حکومت مروانيان در شام. 
122- قيام خوارج و عبدالرحمن بن محمد بن اشعث، عليه حجاج در سال هاي 81 تا 83 ه. 
مهم ترين اقدامات امام عليه السلام 
123- تداوم بخشي و تفسير درست حادثه عاشورا و جلوگيري از تحريف آن. 
124- پرورش رهبر آينده امت اسلامي امام باقر عليه السلام. 
125- نشر معارف قرآن و فرهنگ اسلام در قالب دعا و نيايش. 
126- نظارت و هدايت انديشمندان و فقها جامعه اسلامي. 
127- حمايت سياسي، مادي و معنوي از بردگان به عنوان مظلوم ترين گروههاي اجتماعي و تلاش براي هدايت و آزادي آنان. 
سفرهاي امام زين العابدين عليه السلام 
128- سفر جهادي، تبليغي از مدينه به مکه و کربلا تا بازگشت دوباره به شهر پيامبر همراه با بانوان حرم حسيني. 
129- سفرهاي عبادي، زيارتي و تربيتي به همراه کاروان هاي حج از مدينه و احيانا از کوفه براي حج و عمره. 
130- سفر تحميلي و بازداشت گونه در عهد عبدالملک بن مروان که آن بزرگوار را به قصد ارعاب و تهديد از مدينه به دمشق بردند. 
131- سفر زيارتي، تربيتي به کوفه آموزش روش زيارت امام حسين عليه السلام. 
ايثارگری ایشان
132- امام باقر عليه السلام فرموده است که پدرش حضرت علي بن الحسين عليه السلام دوبار کل دارايي خود را با خدا قسمت کرد؛ همان بزرگوار فرموده است که امام سجاد عليه السلام شبها انبان بزرگي از نان بر پشت    مي نهاد و به نيازمندان صدقه مي داد. پس از شهادت امام سجاد عليه السلام معلوم شد آن بزرگوار مخارج صد خانواده نيازمند را بر عهده داشته است.
امام آزادي بخش 
133- امام چهارم بدون آنکه نيازي به نيروي کار بردگان داشته باشد، آنها را مي خريد و آزاد مي کرد و برخي گفته اند: امام چهارم هزار برده را در راه خدا آزاد کرد. بردگاني که از اين موضوع اطلاع داشتند، همواره خود را در معرض ديد امام سجاد عليه السلام قرار مي دادند تا شايد حضرت، آنان را خريداري و آزاد کند و آن بزرگوار، هر ماه و هر روز به آزاد کردن بردگان خويش مي پرداخت. 

تعداد بازدیدکنندگان:1454
تاریخ بارگذاری:1393/3/7
1


دانستنی ها

تحول ‌پذیریمرگنیروی عادت
القاب آقا صاحب الزمان سوره یسشمع و آینه
نوروز مبارکزندگی یک رنج نیستاسترس
خواص عنابسنگ و مانعوابستگی و تعلقات
عباس "ع" پرواز کننده در عالم بهشتعباس "ع" پرواز کننده در عالم بهشتامام حسین ع
دعانیایشتخت سلیمان
پرفروش ترین داروها دگزامتازونتبریک میلاد حضرت ابوالفضل العباس (ع)
ساز دهنی یا Harmonicaپیاده روی پل طبیعت
فهرست انواع سازهامیوه های مناسب سرماخوردگیچهل قاعده شمس تبریزی
بانوی نورپیامک ویژه تسلیت به مناسبت ایام فاطمیه (س)کبد چرب