هوالله ربی



در سال 212 هجری حوالی مدینه در منطقه سُریا به دنیا آمد.
اسم: علی،     کنیه: ابولحسن
القاب: هادی، نقی، زکی، عسکری، خالص، سراج، متوالله که از زمان متوکل دیگر از این لقب استفاده نکرد.، مرتضی، غیب، عالم، فقیه، ناصح، امین، مؤتم، طیب.
نام مادرش: سمانه مغربیه (سیده) همیشه روزه دار بودند و دارای زهد و تقوی بودند که به ام الفضل معروف بودند و امام در مورد وی چنین می گویند: مادرم عارفه است به حق من،  او از اهل بهشت است. نزدیک نمی شود شیطان سرکش به او و نمی رسد به او مکر جبار، خداوند او را نگهبان است.
در 8 سالگی به امامت می رسند. و در همان سن کودکی معجزاتی نشان می دهند که دهان همه بسته می شود.
چون در کودکی الاغی را زنده کرد و از آن موقع مردم به ایشان می گفتند، زنده کننده الاغ مرد خراسانی.
33 سال امامت می کنند. 13 سال در مدینه و 20 سال دور از وطن بودند و در سامرا که تبعید بودند و در همان جا دفن هستند.
متوسط القامه و مرطوب و لطیف و مطبوع، روی سرخ و سفید داشتند، گونه اندکی برجسته، چشمانی فراخ، ابروانی گشاده، همیشه با آب سرد وضو می گرفتند و همیشه کوتاه راه می رفتند.
یحیی بن اکثم که در سؤال و جواب خیلی استاد بود می آوردند تا با امام مناظره کند.
چه کسی سرش را موقع حج اول بار تراشید؟
امام جواب دادند: حضرت آدم، با یاقوت توسط جبرئیل تراشیده شد و نور یاقوت تا هر جا که انعکاس یافت حرم الهی نام گرفت.

متوکل 90 هزار لشکرش را می آورد و 90 هزار توبره گل سرخ می آورند و می رود بالای آن و امام هم می گویند شما هم لشکر مرا ببین که لشکری از ملائک از آسمان داشتند می آمدند.
از احادیث امام هادی (ع):
مصیبت صبر کننده یکی است و برای جزع کننده دوتاست؟

یعنی اگر صبر نکنم چه کنم.
مثال آن:
تحمل کردن بزرگمهر در زندان معجونی بود که شش مورد داشت:
1-    اعتماد به خدا داشتن
2-    هر چه مقدر باشد خواهد شد ( البته با دعا و ذکر که می توان بلاها را دور کرد)
3-    صبر بهترین چیز است.
4-    اگر صبر نکنم چه کنم
5-    شاید مصیبتی وارد شود که از این سنگینتر باشد.
6-    از این ساعت به ساعت دیگر فرج است.

زینب کذاب:
در زمان امام هادی (ع) خانمی ادعا می کند که من زینبم و رسول الله روی سر من دست گذاشت و من هر 40 سال یکبار جوان می شوم. و به امام که می گویند، ایشان جواب می دهند که فرزندان علی و فاطمه را درندگان نمی خورند و وقتی به او می گویند آن خانم می گوید چرا خودش نزد درندگان نمی رود، اگر از فرزندان علی است. امام قبول می کنند که بروند جلو شیرها وقتی که می روند شیرها همه ساکت می شوند. و آن خانم می ترسد و می گوید که من دروغ گفتم.
متوکل باغی از پرنده داشته و هر وقت امام وارد باغ می شدند پرنده ها ساکت می شدند از عظمت ایشان.
ایشان در زمان 7 خلیفه بوده: مأمون، معتصم، واثق 5 سال و 9 ماه، متوکل 14 سال و 9 ماه که یکی از خشن ترین خلیفه ها بوده و منتصر 6 ماه، مستعین 3 ماه . معتز 2 سال و 9 ماه
ایشان 5 فرزند داشتند: ابو محمد الحسن (امام حسن عسگری (ع) )، حسین بن علی، محمدبن علی و جعفر کذاب که آدمی قمار باز بوده و 120 فرزند داشته و دختری به نام عایشه (علیه)
نام های ایشان در کتب دیگر:
تورات: بطورا، میر کارکاه
انگلیون: عزیز
هندوان: عبدالکریم
قبالا: (کتاب عرفان یهود که همان کابالاست) عبدالحمید
صحیفه آسمانی: المکتفی بالله و الواکی الله.
قریش: کریش
از احادیث ایشان:
هركس مطیع و پیرو خدا باشد از قهر و كارشكنى دیگران باكى نخواهد داشت.
هر که راضی و خشنود شد از خود و پسندید خود را، خشمناکان بر او بسیارند.