قدم به قدم با سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله حسین (ع) - بخش سوم

بنام خالق هستی بخش

این اثر از کتاب مقتل عزیز زهراء حسین  ( ع ) تالیف شیخ سعید رسولی میباشد.

(مختصری از زندگی نامه امام حسین برای شناخت هر چه  بیشتر آ ن حضرت)

 

14 حدیث از سخنان حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام

اَیّهَا النّاسِ اِنَّ الله جَلَ ذِکرُهُ ماخَلَقَ العباده الا لیعرفوهُ فَاِ ذا عَرَفُوهُ  عَبَدوهُ واذاعبدوهُ وَاِستَغنَوا بِعبادته عن عبادةمِن سواهُ فَقالَ لَهُ رَجُلُ یابن رسول الله بِابی اَنتَ واُمی فَما مَعرِفة الله قال مَعرِفَهُ اَهلِ کّل زمانٍ اِمامَهُمُ الذی یُحبُ علیهم طاعتُةُ

ای مردم ،قطعا خداوند ،بندگان را خلق نکرده مگربرای آنکه او رابشناسند،پس زمانی که خدا را شناختند پرستش کنند و هرگاه خداوند راپرستیدند ،به سبب عبادت او را ازپرستش معبود های غیر واقعی و هرکه غیر اوست بی نیاز گردند در این هنگام،مردی پرسید ای فرزند رسول خدا ،پدرو مادرم فدایت ،معرفت و شناخت خداوند به چیست؟ حضرت فرمودند:شناخت اهل هر  زمانی امام خود را آن امامی که طاعتش بر آنان واجب است.

معلّمین ملائکه

کُنّا اَشباحَ  نُورٍ فَدُورُحَولَ عَرِشِ الرحمن فَنُعَلَّمُ لِلملائکَةِ التَّسبیحُ  والتَّهلیلَ والتَمحیدٍ

ما اهلبیت ،(پیش از آفرینش  آدم ) شبح هایی ازنوربودیم .که گرداگرد عرش الهی میگشتیم آنگاه ما به فرشتگان تسبیح (یعنی سبحان الله )و تهلیل (یعنی لا اله  الا الله) وتمحید (یعنی الحمد الله ) می آموختیم

 


منجی آفرینش

فِی التّاسِعِ مِن وُلدیسُنَّة من یوسف وسُنَّةُ مِن موسی بنِ عٍمرانَ علیها السلامَ وهُودقائمَنا اَهل البیت یُصلِح الله  تبارک وتعالی اَمرُه فی لَیلَةٍ واحِدَةٍ

در نهمین فرزند من سنت وروشی ازیوسف است.و سنتی از موسی بن عمران علیه ا السلام و آن حضرت قیام کننده از ما اهل بیت می باشد.که خداوند تبارک وتعالی و امر (ظهور) اورا دریک شب اصلاح نماید .

فرماندهان هستی

وَاللهما خَلَقَ شیئاً اِلَا اَمرُه بِالطاعَة لَنا

به خداوند سوگند چیزی را نیا فریده مگر آنکه به طور مسلم او را به طاعت و فرمانبرداری ازاهل  بیت فرمان داده است.

وارثان پیمبران

یا اَصبَغُ اِن سُلَیمانَ بنَ داوُدَ اُعطی اَلریحَ، غُدوَّها شَهرُ وَ اَنَا قَداُعطیتُ اَکثَرممَا سُلیمان فَقُلتُ: صَدَقَت والله یا بن رسول الله  فقال: نحنُ الذینِ عِندَنا عِلمُ الکتاب ، بیانُ ما فیه وَلَیسَ عِندَ اَحَدٍ مِن خَلقِهِ ما عندنا،لانّا اهل سِر الله فَتَبَسَّمَ فی وجهی ،ثم قال:نحنُ اَل الله ورثهُ رَسوله

امام حسین علیه السلام به اصبغ بن نباته فرمودند : ای اصبغ،به سلیمان بن داود از طرف خداوند قدرت تسخیروتسلط بر باد بخشیده شده که (درقرآن فرموده) سیر بامدادش یک ماه بود وشبانگاهش یک ماه (یعنی باد مسخروی بود وتخت اورا در بامداد ، به مقداریکه مردم به طور عادی در طی یک ماه می پیمودند ، سیرداد . وشب هنگام نیز مسافرتی را که معمولاً در طول یکماه می رفتند و می پیمودند ) وقطعاً به من بیش از آنچه به سلیمان بخشیده شده بود عطا گردیده است. اصبغ گوید :عرض کردم به خدا سوگند راست گفتی ای فرزند رسول الله )ص)

سپس فرمود ما کسانی هستیم که دانش کتاب  وبیان آنچه در کتاب است نزد ما می باشد ونیست  نزد هیچیک از مخلوقات الهی ،آنچه پیش ما اهل بیت است.زیرا ما اهل راز خداوندیم  آنگاه بر چهره من تبسمی کرد وسپس فرمود  : ما اهل بیت خاندان وآل خدا هستیم ووارثان پیغمبرمی باشیم.

بهشت بی طاعت میسرنیست

اِیّاکَ اَن تکُون مِمَّن  یخافُ عَلَی العبادِ مِن ذُنوبِهِم ویا من العُقوبةَمَن ذنبهِ فان الله تبارک وتعالی لا یَخدعُ عَن جِنِتَّه ولا یُنالُ ما عِندهُ اِلا بطاعَتِهِ  ان شاء الله

از آنان مباش که برای بندگان نگران کیفر گناهانشان هستند ، اما خویشتن را از کیفر گناهان خویش ایمن میشمارند زیرا خدای  تبارک و تعالی بهشت خود را به راحتی به دست نمیدهد و جز با اطاعت خداوند و خوا ست او به آنچه نزد اوست نتوان رسید

بندگان دنیا

اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُنیا والدُّین لَعقُ علی السِنتِهمِ یَحوطُونَه مادرّت معائشُهُم فاذا مُحَّصُوابالبلاءَّ قال الدّیانُون

همانامردم بنده دنیا و دین لقلقه زبان آنهاست  و هر جا منافعشان (به وسیله دین ) بیشترتأمین شود آن را میچرخانند و چون به  بلا آزموده شوند آنگاه دینداران اند ک اند.

مؤمن بد نمی کند

اِیّا کَ وَتَعتذِر مَنهُ فَاِنَّ المؤمنِ لما یُسئی ولا یَعتَذزُوَالمُنافِق کُلُ  یَومٍ یُسیئ و یَعتَذر

ازهرکرداری که موجب عذر خواهی است بپرهیزکه یقینأ فرد مؤمن نه بدی  می کند ونه عذر خواهی و منافق پیوسته بدی می کند وعذر خواهی

اوّلین کسی که بر می گردد.

اَکُونَ أَوَّل مَن یَنشَّقُ الارض عَنهُ ،فَاخرُجُ خَرَجَه یُوافِقُ ذالِکَ خَوَجَة امیر المؤمنین و قیام قائمنا

من نخستین کسی هستم که زمین شکاف می خورد و از آن بیرون می آیم واین همزمان است با رجعت امیر الموئمنین و قیام قائم ما

بد گویی خوراک دوزخیان

یَرجُلٍ اغتابَ عِندَهُ رُجلاً : یا هذا کُفَّ عَنِ الغَبَةِ فَإنَّها اِدام کِلابِ اَنّار

به مردی که  درحضور او ازفردی بد گویی غیبت می کرد فرمود : ای مرد ،دست از بد گویی و غیبت بردار زیرا که آن خوراک روزانه سگهای دوزخ است

اگرخدانخواهدشکر نمی توان کرد

الاستِدراجُ مِنَ الله سُبحانُه لِعَبِده أَن یُسَبعَ علیه اَلنّعَم ویَسلُبَهُ الشُّکرَ

 خداوند سبحان بخواهد تدریجاً بند ه ای راغافلگیر کند ،نعمت بسیارش دهدوتوفیق شکر گذاری ازاو بگیرد عفت ومناعت مانع روزی نمی شود

لَیسَتِ العِفَّةُ بِما نَعِةٍ رزقاً والا الحِرصُ بِحالِب فَضُلاً واِنَّ الرَزَقَ مُقسمُ والأَجَلَ مُحقَرَمُ واستعمالُ الحِرصِ المأثَم

نه عفت ونه مناعت مانع روزی می شود ونه حرص زدن روزی بیشتر می آورد زیرا روزی تقسیم شده واجل حتمی است و حرص زدن طلب گنه است .

در گفتن کلام دقّت کنید

لابن عباس لا تَتَکَلَّمُن فیما یَعینکَ فَاِنّا  أخافُ عَلَیک الوِزرَ و لا تَتَکَلَمُّنَ فیما یَعینکَ حتّی تری لِلٌکَلامِ موضِعاً

به ابن عباس فرمود : هرگز سخن بیهوده مگوزیرا بیم گناه برای تو دارم وسخن سود مند هرگز مگومگر آن  سخن به جا باشد .

همنشینی با خوبان سعادت است

مِن دَلائلِ عَلاماتِ القبولِ : الجُلُوسُ اِلی أَهلً العُقُولِ و مِن عَلاماتِ أسباب الجَهِل  الممارأةُ لِغَیراهلِ الکُفر وَ مِن  دَلائِلِ  العالِمِ انتِقادُهُ لِحَدیثِهِ  وَ عِلمُهُ بحقا ئق الفُنُون النَّظَرَ

ازنشانه های خوشبختی وسعادت همنشینی با خردمندان است واز نشانه های نادانی مجادله وستیز با غیر اهل کفر وازعلائم فرد دانشمند خرده گیری وانتقاد از سخن خویش است و آگاهی و اشراف او به حقایق و نظریات می باشد .

14 کلام در اوصاف مجلس عزا داری حضرت ابا عبد الله الحسین

اول: آنکه مصلای خداوند است ، ((یعنی محلّ صلوات اهلش))

دوم : آنکه ملائکه در آن حاضر می شوند .

سوم : آنکه شخص به دعای پیغمبر خدا و ائمه هدی فائز شود

چهارم : آنکه منظور نظر بهجت اثر جناب سیدالشهداء گردد.

پنجم : آن که حضرت با ایشان مخاطبه ومکالمه نماید.

ششم: چنین مجلسی محبوب جناب صادق علیه السلام است .

هفتم: مانند عرفات است .

هشتم : مانند معشرالحرام است .

نهم:مانند حطیم است.

دهم : مطاف بیت الله است .

یازدهم : قبّه حسین است.

دوازدهم: خاموش کننده آتش ها است.

سیزدهم : منبع آب حیات است.

چهاردهم: تالی مجالسی می شود که ابتدای آن خلقت وآخر آن محشر است.

 

 

12حدیث دروظایفه محبّ حضرت ابا عبد الله الحسین

ثواب سرودن شعر: قال صادق علیه السلام :ما مِن اَحَدٍ قالَ  فِی الحُسَینِ شِعراًفَبَکی واَبکی بِهِ اِلّا أَوجَبَ الله لَهُ الجَنَّةَ وَغَفَرَلَهُ

هر کس درمورد امام حسین علیه السلام  شعری گوید وگریه کند یا کسی رابگریاند بهشت بر اوواجب و گناهانش آمورزیده  شود

اثرلعن برقاتل حسین علیه السلام:

قالٌ صادقُ علیه اسلام:  فَمامِن عَبدٍ  شَربَ الماء فَذَکَرَالحُسَینَ وَلَعَنَ قاتِلَهُاِ لّاکَتَبَ الله لَهُ مِاَةَ اَلفَ حَسَنَةً حَطَّ عَنهُ مِاَةَ اَلفَ دَرَجَةً سَیَّئةًوَرَفعَ لَهُ مِاةُ اَلفَ وَ اَعَتَقَ مِاةَ نَسَمَةً وَ حَشَرَهُ اللهُ  یَومَ القِیامَةِ ثَلجَ الفُوادَ.

هرکس هنگام آب خوردن امام حسین علیه السلام را یاد آوری کرده و قاتلش را لعن کند خداوند برای او یک  صد هزار حسنه نوشته و یک صد هزار گناه از وی برمی دارد و یک صد هزار درجه  به او داده وبراوست ثواب آزاد کردن یک صد هزار بنده و در روز قیامت محشور می شود در حالی که دلش خنک است

وظیفه هنگام یادحسین علیه السلام

عَنِ الحَسَنِ بنِ اَبی فاخِتَه قالَ قُلتُ لاَبی عبد الله : اِنّی اَذُکُرُالحُسَینَ اَبنَ عَلیَّ  فَاَیُ شیٍ اقُولُ اِذا ذَکَرتُهُ ؟ فقال صلی الله  علیک یا اَباعبدالله  تُکَرَرُها ثَلاثاً.

حسن فاخته گفت : به امام صادق عرض کردم: آن وقت که حسین  علیه السلام را یاد می کنم چه بگویم؟

حضرت فرمود : بگو درود خدا برتو باد ای اباعبد الله ، آن را سه مرتب تکرار کن.

اثر احسان به حسین بن علی (ع)

و قال الله تعالی: وَما مِن عَبد اَنفَقَ مِن مالِهِ فی مَحَبَّةِ اِبنِ بِنتِ نَبُّی طَعاماً وَ غَیرَذالِکَ دِرهَماً اَو دیناراً اِلاّ وَ بارَکَتُ لَهُ فِی دارِالدُّنیا اَلِدرهَمَ بِسبعینَ دِرهَماً و کاَ نَ مُعافاً فِی الجَنَّةِ و غُفِرَتلَهُ ذنُوبُهُ

 

هرکس از مال خود در راه محبّت پسر دختر پیامبرصل الله علیه و آلِه ( امام حسین  علیه السلام) به قدر یک  درهم و یا یک دینار ، ویا چیزی غیر ازآن انفاق میکند ، مالش در دنیا هفتاد برابر برکت پیدا کند وگناهانش  درآخرت بخشوده و وارد بهشت می شود.

ثواب عزاداری

قال الله تعالی: یا مُوسی ما مِن عَبدٍ مِن عَبیدی فی ذلِکَ الزَّمان بَکیاَوتَباکی وتَعَزّی عَلی وَلَد المُصطَفی اِلّا وَکانَت لَهُ الجَنّةُ ثابِتُ فیها

در حدیث قدسی آمده است که خداوند فرمود : ای موسی هر بنده ای از بندگان من در آن زمان (روز عاشورا)  بر فرزند پیامبر صل الله علیه و آلِه  ( امام حسین علیه السلام ) گریه کند و یا کسی بگریاند وبراو سوگواری  کند جایگاهش بهشت است.

 

 

چه مزد خوبی:

قال صادق (علیه السلام ) : اَیُّ ما مُؤمِنُ رَزَفَت عَیناهُ لِقَتلِ الحسین )علیه السلام ) حَتّی تَسیلَ عَلی خَدَّهِ بَوَّاهُ الله غُرَفاً فِی الجَنَّة یَسکُنُها اَحقاباً

هر مؤمنی برای قتل حسین علیه السلام   چشمش را بفشارد تا اشکی به صورتش جاری شود خداوند در بهشت  برای سکونت وی غرفه ای آماده و مدّتهای زیادی در آن ساکن می کند.

حرارت شهادت:

قال رسول الله صل الله علیه وآله : اِنَّ لِقَتلِ الحسین  حَرارَةُ فی قُلُوبِ المؤمِنینَ وَلا تُبرَدُ اَبَداً.

همانادرقتل  امام - حسین علیه السلام شور وحرارتی است که هرگز سرد نمی شود .

 

 

 


تعداد بازدیدکنندگان:448
تاریخ بارگذاری:1392/7/30
0