خطبه حضرت علی (ع) به همام :

گويند كه اميرالمؤ منين (ع ) را مصاحبى بود به نام همام كه مردى عبادت پيشه بود. روزى گفتش كه اى اميرالمؤ منين ، پرهيزگاران را برايم وصف كن . آنسان كه گويى در آنها مى نگرم . على (ع ) در پاسخش درنگ كرد، سپس فرمود:

ای همام مومن زیرک و هوشیار است. شادی او در روی او و حزن او در قلب اوست؛ نه کینه دارنده است نه حسد برنده و نه عیب گیرنده. سِب (نفرین) هم نمی کند و ریا را بد می شمارد. سکوت بسیار سنگین و موقر دارد. ذکرکننده ، شاکر و صابر است. با فقر خود مسرور است . طبیعتش نرم و خندیدن او تبسم است و خنده با قهقهه نمی کند. استفهام او یادگرفتن است. بخل نمی ورزد، غبطه نمی خورد، عجله نمی نماید، دلتنگ نمی شود، در وقایع و مقدرات خداوندی و بلیات نفس، او سخت تر از سنگ است. هرگاه که غضب کند نرم و رام است. وفا کننده است بعهد و وعده. از خدا راضی است و به خواهش نفس خود مخالفت کننده . در چیزی که مهم او نیست و فایده به حال او ندارد پافشاری نمی کند؛ نصرت کننده است بر دین.



تعداد بازدیدکنندگان:684
تاریخ بارگذاری:1392/8/1
4